چاروق و پا تا به لايق مرتور است * آفتابى را چنينها كى رواست شير آن نوشد كه در نشو ونماست * چاروق آن پوشد كه او محتاج پاست دست‌وپا در حق ما آسايش است * در حق پاكى حق آلايش است گر نبندى زين سخن تو حلق را * آتشى آيد بسوزد خلق را بىادب گفتن سخن در كار حق * دل بميراند سيه گردد ورق لم يلد لم يولد او را لايق است * والد ومولود او را خالق است گفت اى موسى دهانم دوختى * وز پشيمانى تو جانم سوختى جامه را بدريد وآهى كرد وتفت * سر نهاد اندر بيابان وبرفت وحى آمد سوى موسى از خدا * بندهء ما را ز ما كردى جدا تو براى وصل كردن آمدى * نى براى فصل كردن آمدى